Του Σάκη Μουμτζή
Η πατρίδα μας φαίνεται να σπάει τις αλυσίδες ενός μακροχρόνιου αραφατισμού. Ακόμα και μέσα στον κύριο φορέα του, το ΠΑΣΟΚ, αυτή η συνεργασία έχει καταστεί πλειοψηφική τάση, στο δε κυβερνών κόμμα ακουμπά το 80%. Αιτία αυτής της αλλαγής κλίματος είναι μια διαδικασία προσέγγισης η οποία ξεκίνησε το 2010, επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου και συνεχίστηκε με όλες τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν. Παράλληλα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία επιδεινωνόταν, κάτι που αποτελούσε στρατηγική επιλογή του Ταγίπ Ερντογάν. Η ηγεμονία επί του σουνιτικού Ισλάμ περνούσε και μέσα από την αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ. Στον βαθμό που η εξωτερική μας πολιτική παραμένει τουρκοκεντρική ήταν επόμενο να πρυτανεύσει και σε αυτήν την περίπτωση το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου».
Επί κυβερνήσεων Κυριάκου Μητσοτάκη οι φιλικές σχέσεις αναβαθμίστηκαν σε μια πολυεπίπεδη συνεργασία, με κύριο βάρος στον τομέα των εξοπλισμών. Κάτι που προκάλεσε την οργή της Τουρκίας και της εγχώριας Αριστεράς, όπως ήταν αναμενόμενο. Για τις αντιδράσεις της εγχώριας Αριστεράς δεν έχω να προσθέσω κάτι καινούργιο. Λειτουργεί επί του συγκεκριμένου θέματος με τα σύνδρομα της σοβιετικής εξωτερικής πολιτικής της οποίας ήταν πιστό πρακτορείο.
Ο δε Τ. Ερντογάν έχει κάθε λόγο να ανησυχεί, διότι μια άριστα εξοπλισμένη Ελλάδα αποτελεί εμπόδιο στους νέο-οθωμανικούς σχεδιασμούς του. Και η πατρίδα μας εξοπλίζεται με σύγχρονα και αποτελεσματικά όπλα από το Ισραήλ, το οποίο συμμετέχει και στην οργάνωση, εκ βάθρων, της αμυντικής μας βιομηχανίας. Για αυτούς ακριβώς τους λόγους επανήλθε πρόσφατα η Τουρκία στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου. Την τρομάζει η εγκατάσταση της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός καθαρά αμυντικού συστήματος και οι πύραυλοι Spike NLOS, με βεληνεκές 32-50 χιλιόμετρα, που πλήττουν και προστατευμένους στόχους.
Αυτά τα δύο ισραηλινά οπλικά συστήματα ήδη αποτελούν το νέο μέτωπο της Ελλάδας με την Τουρκία. Διότι, όλοι οφείλουμε να το αντιληφθούμε πως έτσι αλλάζουν οι συσχετισμοί στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο από τη στιγμή κατά την οποία και το Ισραήλ έχει στοχοποιηθεί από την Τουρκία. Οι τουρκικές ελίτ, εν μέσω ήρεμων υδάτων, ξύπνησαν ένα πρωί και διαπίστωσαν πως η Ελλάδα και εξοπλίζεται και διευρύνει τις συνεργασίες και τις συμμαχίες της και όταν χρειαστεί, σε θεσμικό επίπεδο, θέτει βέτο στη συμμετοχή της δικής τους πατρίδας σε ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα. Η Διακήρυξη των Αθηνών ευνόησε πολλαπλά την Ελλάδα.
Το πόσο σημαντική έχει αποδειχθεί η συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ το έχει αντιληφθεί αυτό το 51% των Ελλήνων πολιτών το οποίο και τη στηρίζει. Εκείνο που μένει να φανεί είναι μέχρι ποιου σημείου είναι αποφασισμένη να φτάσει η Τουρκία για να μην εγκατασταθούν αυτά τα αμυντικά συστήματα στον ελληνικό χώρο. Και φυσικά εδώ θα κριθεί και η αποφασιστικότητα της ελληνικής κυβέρνησης να υπερασπίσει αυτή τη στρατηγική επιλογή της, καθώς τα πάντα δοκιμάζονται και κρίνονται στην πράξη.
Πηγή: liberal.gr