Του Γιάννη Σιδέρη
Δεν πρόλαβε ο Παύλος Γερουλάνος να εκφράσει μια μισή γραμμή υποθετικής απόκλισης από την αυτοχειριαστική γραμμή του ΠΑΣOΚ, πετάχτηκε ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, που ακόμη ξεπληρώνει τα γραμμάτια της στήριξης από την Αριστερά, για να τον αντικρούσει.
Η άποψη που εξέφρασε ο Γερουλάνος ήταν σωστή έστω και ανολοκλήρωτη, αλλά ειπώθηκε «too little too late»: Αν το ΠΑΣΟΚ έρθει πρώτο κόμμα θα συνεργαστούμε με όποιον συμφωνήσει με την ατζέντα μας» δήλωσε, χωρίς να αποκλείει τη ΝΔ.
Βέβαια το λέει εκ του ασφαλούς, αφού το ΠΑΣΟΚ επ’ ουδενί θα έρθει πρώτο κόμμα. Την ίδια στιγμή εξακολούθησε να επιμένει αντιφατικά, ακολουθώντας την κομματική γραμμή, τονίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να συνεργαστεί με τη ΝΔ.
Φυσικά προβάλει το ερώτημα: Θα είναι άλλη η ΝΔ με την οποία θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί εάν ερχόταν πρώτο κόμμα, και άλλη τώρα που πρώτο κόμμα θα έρθει η ΝΔ; Ποια είναι άραγε η ποιοτική διαφορά; Προφανώς καμία!
Σημείο κλειδί είναι η φράση «με όποιον συμφωνήσει με την ατζέντα μας». Αυτή θα μπορούσε να είναι η πάγια θέση-πλοηγός για το ΠΑΣΟΚ.
Θα μπορούσε κατ’ αρχάς να διαβεβαιώσει, όπως είχε κάνει η αείμνηστη Φώφη στη ΔΕΘ του 2018 και σε σειρά συνεντεύξεων, ότι «Δεν θα αφήσουμε τη χώρα ακυβέρνητη».
Και στη συνέχεια να διαμηνύει ότι ως κόμμα, με βάση την ιδεολογία του έχει συγκεκριμένο αριθμό θέσεων αιχμής, που όντας ταυτοτικές είναι εξ ορισμού και απαράβατες. Και ότι θα συνεργαζόταν με όποιο κόμμα τις αποδεχόταν. Μια τέτοια στάση θα επικύρωνε την θετική του παρουσία, τη σοβαρότητά του και την αναγκαιότητά του στην πολιτική σκηνή. Και παράλληλα θα εξέθετε τη ΝΔ εάν δεν τις αποδεχόταν – στην περίπτωση που δεν κατακτούσε την αυτοδυναμία και είχε ανάγκη την συνδρομή του ΠΑΣΟΚ για να κυβερνήσει.
Επιπροσθέτως ίσως είχε και περισσότερες πιθανότητες να απεγκλωβίσει ψηφοφόρους από τη ΝΔ. Εκείνους που δεν αποτελούν παραδοσιακό ακροατήριο του κυβερνώντος κόμματος, αλλά την ψηφίζουν εξ ανάγκης, επειδή δεν βλέπουν στον ορίζοντα κάτι σοβαρότερο, που θα μπορούσε να αναλάβει τις τύχες της χώρας.
Αντί αυτού, παρασύρθηκε από την παλαιώθεν κεκτημένη αντιδεξιά ρητορική, για μια φαντασιακή Δεξιά που δεν αντιστοιχεί στη ΝΔ του Μητσοτάκη. Με τη συνδρομή της πολιτικής αφέλειας (ή μήπως κουτοπόνηρης υπονόμευσης; ), εκ μέρους του κατά τύχη δημάρχου Αθηναίων, δεσμεύτηκε και συνεδριακώς περί της μονομερούς συνεργασίας των «προοδευτικών δυνάμεων». Κατ’ ουσίαν με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, υπό όποια μορφή πάρει με την επανεμφάνιση του Αλέξη. Δεν τους πτόησε το γεγονός ότι ο χώρος αυτός κατά την κυβερνητική του θητεία δεν εξέφρασε σε αξιακό επίπεδο, τίποτε το προοδευτικό και αριστερό. Εκτός αν αριστερές θεωρούνται οι σταλινικές μεθοδεύσεις όπως της Novartis ή του Ινστιτούτου Φλωρεντίας.
Η αφελής στάση του ΠΑΣΟΚ έναντι του «προοδευτικού ΣΥΡΙΖΑ» βοήθησε το κόμμα του Τσίπρα και μετέπειτα του Κασσελάκη και του Φάμελλου, προσδίδοντάς του πολιτική οντότητα που είχε παντελώς χάσει. Ένα κόμμα που κατέρρεε εκλογικά, απαξιωμένο ηθικά (συν τοις άλλοις και με το σταλινικό πραξικόπημα του μπουζουξίδικου), εξακολουθούσε να αντιμετωπίζεται από το ΠΑΣΟΚ ως πολιτική οντότητα άξια συνεργασίας!
Τώρα το ΠΑΣΟΚ δέχεται νέα επίθεση, ενόψει της εμφάνισης Τσίπρα. Επώνυμα στελέχη της Αριστεράς, καθώς και πλήθος ανωνύμων χρηστών και troll στα social media, έχουν οργανώσει σταυροφορία υπέρ της ενότητας των «προοδευτικών δυνάμεων». Και κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ για την «εμμονή του» στην αυτόνομη κάθοδο.
Η έννοια «ενότητα» προβάλει περίπου ως… «μάντρα», ως κάτι το αναπόδραστο, ιστορικά αναγκαίο για να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Καλώς ως εδώ, δικαίωμά τους.
Αλλά εκείνο που δεν λένε δημοσίως στην παρούσα φάση –επειδή τεχνηέντως καλλιεργούν το έδαφος ώστε να γίνει πρώτα πεποίθηση και στην συνέχεια αίτημα- είναι ότι την ενότητα αυτή την εννοούν μόνο υπό την αρχηγία του Τσίπρα!
Και όταν τους εκφράζεις τη σκέψη ότι θα μπορούσαν αυτοί να υπαχθούν υπό το ΠΑΣΟΚ χάριν της αναγκαίας, όπως λένε, ενότητας, φρικιούν. Το θεωρούν ανήκουστο για την Αριστερά. Βλασφημία και πολιτική ιεροσυλία!
Μήπως να ερωτηθεί και ο δήμαρχος, στην περίπτωση της ποθούμενης ενότητας ποιος θα ηγηθεί; Ο Αρχηγός τους Ανδρουλάκης ή ο Τσίπρας;
Πηγή: liberal.gr