Του Γιάννη Σιδέρη
Η επίζηλη πρωτιά στις επερχόμενες εκλογές έχει κατοχυρωθεί από τη ΝΔ, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις και την εντύπωση της κοινής γνώμης.
Οπότε παραμένει σε εκκρεμότητα η «νικητήριος στέψη» για την κατάκτηση της θέσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο Αλέξης Τσίπρας επιταχύνει τον βηματισμό του, για να μην βρεθεί ανέτοιμος στην περίπτωση που οι εκλογές γίνουν «μετά τη ΔΕΘ» όπως δήλωσε ο Πρωθυπουργός. Γιατί ναι μεν και του χρόνου την Άνοιξη αν γίνουν, μετά τη ΔΕΘ θα είναι. Αλλά η επιλογή αυτής της φράσης αντί της γνωστής «στο τέλος της τετραετίας», ίσως έχει τη δική της σημειολογία.
Σήμερα στο Χαλάνδρι οργανώνει την πρώτη μεγάλη πολιτική συγκέντρωση μετά τον κύκλο παρουσιάσεων της «Ιθάκης». Ο τίτλος θα είναι «Η κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», και θεωρείται ως η πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση του νέου κόμματος, που το προσδιορίζει ως προσπάθεια ανασύνθεσης της Αριστεράς.
Φυσικά έχει επιστρέψει με χειρότερες συνθήκες από εκείνες που αντιμετώπιζε όταν εγκατέλειψε τον ΣΥΡΙΖΑ. Το 18% των εκλογών του 2023 ήταν όλεθρος. Αλλά τώρα η κατάκτηση ενός παρόμοιου ποσοστού θα φαντάζει ως θρίαμβος, αφού θα έχει να αντιπαλέψει το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη και το κόμμα της Καρυστιανού.
Ο δρόμος του δεν είναι ακριβώς στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά σίγουρα είναι βατός, αφού βρίσκει ανταπόκριση ευμενούς υποδοχής από ισχυρά μιντιακά συγκροτήματα. Προβάλλουν τον νέο Αλέξη και το «νέο» των συνεργατών του, δημιουργώντας ένα ψευδεπίγραφο εμβαπτισμένης επαναφοράς του, αποκαθαρμένης των πολιτικών αμαρτημάτων του.
Ναι, δεν θα ψηφίσουμε για το ’15. Αλλά δεν θα αμβλύνουμε τη μνήμη έως τη φάση της αμνησίας για τον συγκυβερνήτη του Πάνου Καμμένου. Θα μπορούσαμε να το πράξουμε εάν ο Αλέξης είχε επιδοθεί σε μια ταπεινή αυτοκριτική για τα λάθη του, τις ψευδαισθήσεις του, αλλά κυρίως για τις σκόπιμες παραπλανήσεις του λαού, όπως και για το τοξικό (όχι ταξικό) μίσος με το οποίο εμβολίασε την πολιτική ζωή.
Κάτι που ουδόλως έπραξε. Αντιθέτως, τελευταία ξαναβρήκε τον Αλέξη του ’15, ζητώντας προχθές σε βίντεό του «πατριωτική εισφορά» στα τραπεζικά κέρδη των ξένων funds, στα οποία ο ίδιος παρέδωσε τις ελληνικές τράπεζες.
Δεν ήταν μια απλή αντιπολιτευτική ατάκα αριστερής σημειολογίας. Σημειολογία υπήρχε αλλά αφορούσε τον ίδιο. Ότι επέρχεται «με φόρα» ο ίδιος, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής συγγνώμης για όσα διέπραξε. Και τα οποία η χώρα υφίσταται ακόμη και θα εξακολουθεί να υφίσταται αφού θα βρίσκεται σε καθεστώς «μεταπρογραμματικής εποπτείας».
Η δημόσια περιουσία θα παραμένει υπό το ειδικό καθεστώς του Υπερταμείου ως το 2015. Σε αυτό εντάχθηκαν επί Αλέξη οι σημαντικότερες κρατικές επιχειρήσεις, τα ακίνητα του Δημοσίου, και το ΤΑΙΠΕΔ που διενεργεί τις ιδιωτικοποιήσεις. Και όπως κατήγγειλε τα τραπεζικά funds που είναι δικό του έργο, δεν αποκλείεται αύριο να καταγγείλει και τις ιδιωτικοποιήσεις, στις οποίες ο ίδιος άνοιξε την Κερκόπορτα.
Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ με μια «θυμωμένη» ηγεσία, εθισμένη στην αέναη καταγγελία, αδυνατεί να φιλοτεχνήσει εικόνα κυβερνησιμότητας. Με έναν πρόεδρο που δεν κατανοεί ότι η καταγγελία είναι τμήμα της αντιπολιτευτικής τακτικής, αλλά όχι η ολότητά της.
Συνάμα, περιστοιχιζόμενος από νομικούς ως βασικούς συνεργάτες, έχει «νομικοποιήσει» (συγγνώμη για τον βαρβαρισμό) την αντιπολιτευτική λειτουργία.
Ανεξάρτητα αν προγραμματικά έχει ή όχι προτάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας, ο λαός εκείνο που θυμάται από τόσα χρόνια θητείας Ανδρουλάκη στην αρχηγία, είναι: Οι αέναες καταγγελίες για τις υποκλοπές, και η πρόκληση κοινοβουλευτικών συζητήσεων γι’ αυτές. Την ίδια στιγμή που στην αξιολόγηση του λαού, οι υποκλοπές υπάρχουν μεν ως δημόσιο πρόβλημα, αλλά σαφώς υποδεέστερο, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.
Άντε ο πολίτης να θυμάται αχνά, και την εξ αντιγραφής από την Πορτογαλία (αλλά καλή), πρότασή του για δημιουργία 40.000 κοινωνικών κατοικιών, μέσω της δημιουργίας ή αξιοποίησης κενών δημοσίων ακινήτων.
Η πρόταση αυτή, στην οποία θα μπορούσε να επιμείνει, καθώς το στεγαστικό αποτελεί μείζον κοινωνικό πρόβλημα, υποβαθμίστηκε από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και τους δικηγόρους συμβούλους του, χάριν των υποκλοπών. Δεν αποκλείεται να έχει προτάσεις το κόμμα και για άλλα θέματα, αλλά δεν έχει καταστήσει κοινωνό τους τον λαό.
Προς ώρας πάντως δεν υπάρχουν ενδείξεις για την τελική κατάταξη, αφού τα κόμματα του Αλέξη και της Καρυστιανού, είναι στον δρόμο.
Πηγή: liberal.gr