Του Θανάση Μαυρίδη
Την ώρα που η Νέα Δημοκρατία τιμούσε με εκδήλωση τα 52 χρόνια από την ημέρα της ίδρυσής της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο ανιψιός του και πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής διάλεξε την ώρα για να μιλήσει σε Κινέζους φοιτητές. Εντάξει! Δεν «πάει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αλλά στους Κινέζους μια τέτοια ημέρα; Ποιο μήνυμα θέλει να περάσει ο ανιψιός, την ημέρα που τιμάται ο θείος του, ο άνθρωπος που όρισε ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση; Δεν μιλούσε καλύτερα για την συμβολή των Καπνών στην ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου;
Θα πει κάποιος ότι στην εκδήλωση δεν παρέστη ο Αντώνης Σαμαράς. Λογικό. Δεν παρέστη και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Και αυτό λογικό. Ο Βαγγέλης δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την ήττα του στις εσωκομματικές εκλογές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και δεν θα περιμέναμε κάτι άλλο από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Αλλά ο Κώστας Καραμανλής; Στην εκδήλωση του κόμματος που ίδρυσε ο θείος του θα πήγαινε. Την μνήμη του θα τιμούσε…
Ο καραμανλισμός έχει έναν μεγάλο εχθρό, τους νεοκαραμανλικούς. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του να παρακολουθεί ως παρατηρητής την χρεοκοπία της χώρας του από την δική του κυβέρνηση. Δεν θα συγχωρούσε την αμφισβήτηση του δόγματος ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση. Ο Εθνάρχης δεν θα άφηνε την ημέρα της γιορτής το κόμμα του για να μιλήσει σε μια εκδήλωση για την Κίνα, ή για την πρόοδο του ελληνικού ποδοσφαίρου ή για μια συνεδρίαση των παραγωγών ζαχαρότευτλων. Ο ανιψιός του το έκανε. Και χτες και σε άλλες περιστάσεις έδειξε τη βαθιά του περιφρόνηση για το κόμμα που ίδρυσε ο θείος του.
Αλήθεια, ποια είναι η «ψυχή της ΝΔ»; Οι άλλοτε στενοί του συνεργάτες που έσπευσαν να βρουν πολιτική στέγη στον Στέφανο Κασσελάκη και στον Αλέξη Τσίπρα; Ή οι ξεχασμένοι υπουργοί του που αναζητούν στέγη στο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά;
Διαφωνεί ο Κώστας Καραμανλής με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το καταλάβαμε. Δεν είναι η πρώτη φορά που σφάζονται στην γαλάζια πολυκατοικία. Ούτε και η τελευταία. Ακόμη και ο θείος του, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, είχε συναντήσει ισχυρή εσωκομματική αντιπολίτευση. Αλλά ουδείς διανοήθηκε εκείνη την εποχή να βάλει φωτιά στο πολιτικό του σπίτι.
Αυτό που θα έπρεπε πραγματικά να απασχολεί τον Κώστα Καραμανλή είναι αν υπάρχει μέλλον στον… «καραμανλισμό» και ποιος ευθύνεται για την κατανάλωση του πολιτικού κεφαλαίου που άφησε ως κληρονομιά ο θείος του…
Πηγή: liberal.gr