Του Θανάση Μαυρίδη
Μια παλιά παροιμία της κινεζικής επαρχίας Σετσουάν λέει: «Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι κίτρινη ή μαύρη. Αρκεί να πιάνει ποντίκια». Την χρησιμοποίησε το 1962 ο άνθρωπος που έβαλε πρώτος την Κίνα στις ράγες του ιδιόρρυθμου κινεζικού καπιταλισμού, ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ. Οι Κινέζοι, τουλάχιστον, είχαν την πολυτέλεια να σκέφτονται αν η γάτα θα ήταν κίτρινη ή μαύρη. Εμείς δεν έχουμε καν διαθέσιμες γάτες. Λίγες κι αυτές «χορτασμένες», λόγω της έλλειψης ανταγωνισμού. Πώς να βγουν για κυνήγι όταν αρκεί να απλώσουν το χέρι τους για να αποκτήσουν το γεύμα της ημέρας;
Λέμε ότι η χώρα χρειάζεται μία επανάσταση του αυτονόητου, όπως είπε ο Γεώργιος Παπανδρέου και πριν απ’ αυτόν ο Αντώνης Σαμαράς. Όλοι αναγνωρίζουν ότι αυτό το πλοίο που λέγεται Ελλάδα δεν πρόκειται να πάει πολύ μακριά. Αν δεν πέσει σε ύφαλο, θα το καταπιεί η επόμενη καταιγίδα. Και η αλήθεια είναι ότι από καταιγίδες άλλο τίποτα. Και να θέλεις να τις αποφύγεις, δεν μπορείς. Έρχονται και σε βρίσκουν αυτές. Κάτι το καλώδιο, κάτι η Λιβύη, όλο και κάτι θα έρθει καταπάνω μας…
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι οι δυνάμεις της εργασίας εξακολουθούν να είναι περιθωριοποιημένες. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση χάνει πόντους και από το φιλελεύθερο κέντρο. Δεν είναι ότι δεν έχουν γίνει πράγματα. Είναι που ο πήχης των προσδοκιών ήταν τοποθετημένος ψηλά. Και σίγουρα οι προσδοκίες εκείνες δεν είχαν σχέση με τα τεκμήρια για τους ελεύθερους επαγγελματίες.
Αν η κυβέρνηση θέλει να φλερτάρει με την αυτοδυναμία θα πρέπει να στείλει προξενητές στους χαμένους ψηφοφόρους της, μεταξύ των οποίων είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Και ο πιο καλός προξενητής είναι συγκεκριμένα δείγματα γραφής που να δείχνουν ότι καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον.
Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα δεν έχει τη νοοτροπία της επιχειρηματικής μας ελίτ. Δεν απαιτεί να διαχειριστεί αυτή το Ταμείο Ανάκαμψης και δεν απειλεί ότι σε αντίθετη περίπτωση θα… ρίξει την κυβέρνηση. Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα δεν είναι κρατικοδίαιτη. Χρειάζεται ένα και μόνο πράγμα: Περισσότερη οικονομική ελευθερία. Πρόσβαση σε εργαλεία χρηματοδότησης. Λιγότερη γραφειοκρατία.
Κι αν όχι ο Κυριάκος Μητσοτάκη, ποιος; Ποιος μπορεί να πείσει αυτούς τους ανθρώπους ότι έχει μια πολιτική με αρχή, μέση και τέλος; Κακά τα ψέματα. Δεν υπάρχουν γάτες σε αυτήν τη γωνιά του κόσμου. Ο κόσμος αυτός μπορεί να εκπροσωπηθεί πολιτικά μόνο από τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να ελπίζει σε ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα μόνο αν το κοινό αυτό τον πιστέψει και πάλι. Είναι μία σχέση που ο ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλον. Η οποία σχέση όμως αυτή την στιγμή είναι κλονισμένη. Η ευθύνη για την επανασύνδεση ανήκει στην κυβέρνηση. Οι επαγγελματίες ήταν συνεπείς. Την ψήφισαν και το 2023. Η κυβέρνηση είναι εκείνη που πρέπει να βγει έξω και να κυνηγήσει ποντίκια.
Θανάσης Μαυρίδης
ΥΓ: Η κανονική, ορθόδοξη, αυθεντική κινέζικη παροιμία είναι για κίτρινες και μαύρες γάτες. Έτσι το μετέφερε και ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ στους ακροατές του το 1962. Εμείς οι δυτικοί που όλα τα θέλουμε στα μέτρα μας το κάναμε άσπρες γάτες – μαύρες γάτες. Γι αυτό θα χάσουμε από τους Κινέζους. Επειδή εκείνοι προσαρμόζονται εύκολα, σε αντίθεση με τους καλομαθημένους δυτικούς που όταν η αλήθεια διαφωνεί μαζί τους, τόσο το χειρότερο για την… αλήθεια. Καλημέρα!
Πηγή: liberal.gr