Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προετοιμάζονται παρασκηνιακά για το ενδεχόμενο μιας μεγάλης υβριδικής επίθεσης που θα μπορούσε να προκαλέσει ανθρώπινες απώλειες, καθώς αξιωματούχοι και διπλωμάτες θεωρούν ένα τέτοιο σενάριο ολοένα και πιο πιθανό.
Σύμφωνα με πέντε Ευρωπαίους διπλωμάτες και αξιωματούχους που μίλησαν στο Politico, οι σχετικές συζητήσεις έχουν ενταθεί τις τελευταίες εβδομάδες μεταξύ των πρεσβευτών των 27 κρατών-μελών, οι οποίοι συνεδριάζουν σε περιορισμένη σύνθεση, χωρίς κινητά τηλέφωνα ή συνεργάτες. Η ανησυχία ενισχύθηκε μετά τον εντοπισμό, τον Αύγουστο, drone φορτωμένου με εκρηκτικά στο αεροδρόμιο της Λειψίας.
Η ΕΕ διαθέτει εδώ και χρόνια εργαλεία αντιμετώπισης υβριδικών απειλών, από κυβερνοεπιθέσεις και παρεμβάσεις σε εκλογές έως πράξεις δολιοφθοράς. Ωστόσο, οι τελευταίες συζητήσεις εστιάζουν πλέον σε πολύ σοβαρότερα περιστατικά, με ενδεχόμενο μεγάλο αριθμό θυμάτων.
«Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι σοβαρό», ανέφερε ανώτερος Ευρωπαίος διπλωμάτης, σημειώνοντας ότι το περιστατικό της Λειψίας έδειξε πως μια επίθεση με πολλαπλές απώλειες «δεν είναι εκτός πραγματικότητας».
Οι συζητήσεις αφορούν, μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη ομάδων έκτακτης ανάγκης, την αποδέσμευση ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη στήριξη πληττόμενων κρατών και τον συντονισμό της επικοινωνίας των ευρωπαϊκών θεσμών.
Παράλληλα, όμως, αναδεικνύονται σοβαρές διαφωνίες για το κατά πόσο η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει τον ρόλο της σε θέματα ασφάλειας ή αν κινδυνεύει να επικαλύψει αρμοδιότητες του ΝΑΤΟ.
Ορισμένες πρωτεύουσες εκφράζουν επιφυλάξεις για προτάσεις όπως το «πρωτόκολλο έκτακτης ασφάλειας» που προωθεί η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, θεωρώντας ότι υπάρχουν ήδη μηχανισμοί, όπως η Ολοκληρωμένη Πολιτική Αντίδραση σε Κρίσεις (IPCR).
Πρόβλημα αποτελεί επίσης η έλλειψη πλήρως ασφαλών διαύλων επικοινωνίας εντός της ΕΕ και ο φόβος διαρροής ευαίσθητων πληροφοριών. Διπλωμάτες από χώρες της ανατολικής πτέρυγας εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί στη διαβίβαση διαβαθμισμένων πληροφοριών μέσω ευρωπαϊκών οργάνων.
Ειδικοί εκτιμούν ότι, σε περίπτωση επίθεσης με νεκρούς, θα απαιτηθεί σαφής κατανομή ρόλων: το ΝΑΤΟ να αναλάβει κυρίως τη διαμοίραση πληροφοριών και τη στρατιωτική αποτροπή, ενώ η ΕΕ να επικεντρωθεί στην πολιτική προστασία και τη διαχείριση των συνεπειών.
Το βασικό ζητούμενο, πάντως, παραμένει κοινό: πώς Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ θα αντιδράσουν γρήγορα και συντονισμένα εάν μια υβριδική επίθεση ξεπεράσει το κατώφλι της δολιοφθοράς και προκαλέσει ανθρώπινες απώλειες.
Πηγή: liberal.gr