Του Γιάννη Σιδέρη
Η απελπισία είναι κακός σύμβουλος. Οδηγεί σε μια αλλοπρόσαλλη τακτική που κυμαίνεται αψυχολόγητα από τις επιθέσεις φιλίας στις επιθέσεις εχθροπάθειας. Έτσι χθες από την Κρήτη ο Αλεξης Τσίπρας, ενώ ακόμη δεν είχε κοπάσει ο θόρυβος για την ιταμή επίθεση Καρτερού στον Νίκο Ανδρουλάκη, ντύνεται εκ νέου τον μανδύα του ενωτικού.
Ανακαλύπτει ότι ο Ανδρουλάκης ανήκει στον χώρο της κεντροαριστεράς και ζητά «οι προοδευτικές δυνάμεις» να μην ασχολούνται «πώς θα βγάζει ο ένας τα μάτια του άλλου».
Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν περί το 15% αλλά φιλοδοξεί, όπως είπε χθες στο «Κρήτη TV» τη δημιουργία προοδευτικής κυβέρνησης. Ως πρώτη προϋπόθεση έθεσε την εκλογική ανάδειξη της ΕΛΑΣ ως πρώτης δύναμης στις εκλογές! Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν περί το 15%, στη ΝΔ δίνουν από 29% ως 31%, αλλά ο Αλέξης ονειρεύεται να έρθει πρώτος!
Με τέτοια διαφορά, με τη δημοσκοπική του δύναμη να βρίσκεται στο ήμισυ εκείνης της ΝΔ, αναρωτιέται κανείς εάν το να ευελπιστεί η ΕΛΑΣ να έρθει πρώτο κόμμα στις εκλογές, τον τοποθετεί επίσης την κατηγορία του «βλάκα», που για τους ίδιους λόγους τοποθέτησε ο Καρτερός τον Ανδρουλάκη;
Ως δεύτερη προϋπόθεση για την ύπαρξη «προοδευτικής κυβέρνησης» θέτει τη δημιουργία ενός «πεδίου συνεννόησης με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις, που σήμερα βεβαίως είμαστε σε αντιπαλότητα». Όσο για τον Ανδρουλάκη διαβεβαιώνει «δεν είναι δικός μου αντίπαλος. Αντίπαλος δικός μου είναι Μητσοτάκης».
Φυσικά ανισομερής αντιπαλότητα. Ήρθε με τη λεοντή του επίδοξου νικητή, δηλώνοντας κατά την παρουσίαση του βιβλίου του στη Λαμία, ότι «Στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, ας είναι όλοι βέβαιοι ότι η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης θα έχουν αντίπαλο» (αντίπαλο που έχει ηττηθεί πέντε φορές).
Σε αυτή την προοπτική, με δεδομένη την απελπισία της ΕΛΑΣ που βλέπει και αυτή τη βελόνα ακίνητη ή και καθεύδουσα, και την αδυναμία να ορθωθεί ως σοβαρή απειλή για τη ΝΔ, ασκεί πολιτική «καρότου και μαστιγίου» έναντι του ΠΑΣΟΚ. Όμως δεν μοιάζει να την ασκεί με οργανωμένο σχέδιο. Οι άλλοτε συναινετικές, άλλοτε απαξιωτικές και άλλοτε εχθρικές συμπεριφορές των στελεχών έναντί του αντανακλούν την προσωπικότητα ενός εκάστου.
Έτσι για την εκπρόσωπο τύπου Θεώνη Κουφονικολάκου το ΠΑΣΟΚ δεν είναι όμορος χώρος, για τον Θανάση Καρτερό ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι βλάκας, αλλά για τον ίδιο τον Αλέξη, απλώς ανταγωνιστής. Διαλέγετε και παίρνετε.
Την ίδια στιγμή ένα πλήθος φίλιων δυνάμεων προς αυτόν, που αποτελείται από ενεργά και παροπλισμένα στελέχη, αλλά και… αντικειμενικούς δημοσιολόγους και δημοσιογράφους, «αγωνιούν» για την ενότητα της κεντροαριστεράς, η οποία μόνο ενωμένη θα μπορούσε να νικήσει τη «Δεξιά» και τον «νεοφιλελεύθερο Μητσοτάκη».
Όλως… τυχαίως πρόσκεινται όλοι στον ιδιοκτήτη της ΕΛΑΣ, και ο πόνος για την ενότητα του χώρου τους έπιασε τώρα που οι δημοσκοπήσεις είναι αποθαρρυντικές, μη αναγγέλλοντας … περιφανή νίκη. Όταν ο Αλέξης ήταν στα πάνω του και συγκυβερνούσε με τον Καμμένο, καμία αγωνία για την ενότητα και το μέλλον της κεντροαριστεράς δεν τους διακατείχε.
Η δολιότητα προθέσεων είναι εμφανής. Να σύρουν το ΠΑΣΟΚ ως βαστάζο, ως υποπόδιο της ΕΛΑΣ, για να ξαναγίνει ο Αλέξης πρωθυπουργός.
Έτσι ένας εκ των στελεχών του «βρώμικου 89» (της συγκυβέρνησης ΝΔ- ενιαίου Συνασπισμού), ο Γιάννης Δραγασάκης, κατόπιν αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που τότε δεν είχε καμιά αγωνία για την ενότητα των «προοδευτικών δυνάμεων» αφού καλυπτόταν από την προοδευτικότητα του συντρόφου Πάνου Καμμένου, δίνει νουθεσίες προς ναυτιλλομένους.
Δηλώνει πως για να αποφευχθεί η «ιταλοποίηση» της πολιτικής ζωής (κάτι που δεν τεκμαίρεται από τα γεγονότα), οι «προοδευτικές δυνάμεις» να παραμερίσουν τις διαφορές και να ξεπεράσουν τους υποκειμενισμούς. Σε άλλη τοποθέτησή του, επειδή βλέπει ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί μόνο του, κρίνει θετικές τις ενωτικές (;) κινήσεις Τσίπρα και περιμένει ανάλογη στάση από το ΠΑΣΟΚ!
Έτερος των παροπλισμένων, ο Δημητρης Παπαδημούλης, συμβουλεύει: «Ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης να δηλώσουν έτοιμοι, παρά τις διαφορές τους, να συνδράμουν στη συγκρότηση κυβέρνησης δημοκρατικής συνεργασίας για πολιτική αλλαγή με σταθερότητα».
Ενδεικτικά και μόνο τα ανωτέρω, γιατί υπάρχει πραγματικό brainstorming νουθεσιών δήθεν προς τα δύο κόμματα, ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, αλλά ουσιαστικά προς το ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο δημιουργείται μια απορία: Εάν (ως υπόθεση εργασίας) το ΠΑΣΟΚ περάσει την ΕΛΑΣ στις δημοσκοπήσεις και σβήσει το όνειρο του Αλέξη να αναδειχθεί πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας, θα έχουν την ίδια ζέση για την ενότητα της κεντροαριστεράς;
Πηγή:liberal.gr