Οι πλειστηριασμοί και το story των τραπεζικών μετοχών


Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

Μπορεί οι τράπεζες να αποτελέσουν ένα μεγάλο χρηματιστηριακό story; Αυτές οι απαξιωμένες μετοχές που έχουν άγρια σορταριστεί τους προηγούμενους μήνες και έχουν γίνει έρμαιο στις διαθέσεις των hedge funds;

Δεν μπορεί να αποκλειστεί καθόλου αυτό. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω καμία πρόθεση να παροτρύνω κανέναν σε αγορές μετοχών. Ιδιαίτερα σε ένα τόσο "ρηχό" χρηματιστήριο. Απλώς εντοπίζω το εξής: από τα μέσα του καλοκαιριού και μετά, είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με το ΧΑ ότι έχει παρατηρηθεί μία δραματική πτώση των τραπεζικών μετοχών. Επιπρόσθετα θυμίζω ότι το υψηλό των 52 εβδομάδων για την Εθνική Τράπεζα είναι 0,377 και η μετοχή έκλεισε χθες στα 0,258 ευρώ, για την Alpha Bank είναι 2,3 με χθεσινό κλείσιμο στα 1,55, για την Eurobank 1,040 με κλείσιμο 0,668 και για την Πειραιώς το υψηλό των 52 εβδομάδων είναι στα 5,36 ευρώ με χρηματιστηριακή τιμή στο χθεσινό κλείσιμο 2,44 ευρώ.

Ποιος ήταν ο κύριος λόγος που οδήγησε στη μεγάλη πτώση των τραπεζικών μετοχών, συμπαρασύροντας και συνολικά το Χρηματιστήριο (πλην ορισμένων εξαιρέσεων); Ο φόβος μίας νέας ανακεφαλαιοποίησής τους. Αυτή ήταν η κύρια αιτία που οδήγησε σε αποεπένδυση από ξένα funds, αλλά και κατέστησε παράλληλα τις τραπεζικές μετοχές "non grata”. Ο κίνδυνος μίας νέας ανακεφαλαιοποίησης. Δεν χρειάζεται νομίζω να θυμίσουμε το κλίμα. Τα κόκκινα δάνεια έδειχναν να αποτελούν μία γάγγραινα χωρίς θεραπεία, τα επόμενα stress tests επεφύλασσαν ένα ζοφερό μέλλον και η κεφαλαιακή ενίσχυση φάνταζε περισσότερο από βέβαια. 

Τι θα σήμαινε αυτό για τους υφιστάμενους μετόχους; Για μία ακόμη φορά πλήρη καταστροφή... βεβαίως και υπήρξαν και υπάρχουν λόγοι για να θεωρηθούν από αρκετές πλευρές έως και "τοξικές" οι τραπεζικές μετοχές, καθώς η οικονομία δεν σηκώνει επί της ουσίας κεφάλι, η ανάκαμψη και η πραγματική ανάπτυξη αργούν, οι καταθέσεις δεν επιστρέφουν, τα capital controls παραμένουν, η τραπεζική δραστηριότητα απειλείται σε πλήθος δράσεων με ποινικές εμπλοκές. Και βέβαια υπήρξαν και ορισμένες περιπτώσεις ιδιαίτερης αρνητικής επικαιρότητας. Όμως πάνω από όλα, η κατάρρευση των μετοχών συνδέεται με τον κίνδυνο μίας νέας ανακεφαλαιοποίησης που θα μπορούσε να απαιτήσει συνολικά, σύμφωνα με τις τότε εκτιμήσεις, έως και 6 δισ. ευρώ. 

Όμως, η γενεσιουργός αιτία της πλήρους απαξίωσης των τραπεζών, τείνει να αμβλυνθεί αν όχι να εξαλειφθεί. Και τούτο καθώς πλέον οι εκτιμήσεις για το ενδεχόμενο μίας νέας ανακεφαλαιοποίησης αρχίζουν να χάνουν έδαφος. Η έναρξη των πλειστηριασμών, έστω και με τα προβλήματα που εμφανίζονται, αλλά και η θετική εξέλιξη με την μείωση στα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα και δάνεια, έχουν αλλάξει το κλίμα απομακρύνοντας σταδιακά το σενάριο μίας αναγκαίας σημαντικής κεφαλαιακής ενίσχυσης. 

Το πιο σημαντικό είναι ότι η ελληνική πλευρά, οι τράπεζες, φαίνεται πως έχουν αποσπάσει το "καλώς έχειν" από SSM και ΕΚΤ για τον ρυθμό, το πλήθος και τις αποτιμήσεις των πλειστηριασμών. Και το deal αυτό μπορεί να είναι "όλα τα λεφτά". Καθώς πλέον –όπως αποκάλυψε το "Κεφάλαιο" το περασμένο Σάββατο– δίνεται η δυνατότητα στις τράπεζες να αποκτήσουν οι ίδιες τα ακίνητα που βγάζουν σε πλειστηριασμό και μάλιστα στην τιμή πρώτης εκκίνησης. Αυτό πρακτικά δίνει τη δυνατότητα να αγοράζουν οι τράπεζες τα ακίνητα πολύ κοντά στην τιμή που τα έχουν εγγράψει στα βιβλία τους. Διατηρώντας κατά το δυνατόν σχετικά ανέπαφη τη σχέση προβλέψεων και αξίας ενεχύρων που έχουν γραμμένα.  Βεβαίως, οι τράπεζες έχουν δεσμευτεί ότι σε βάθος ορισμένου χρόνου θα μεταπωλήσουν τα ακίνητα, όταν θα έχουν –κατ’ εκτίμηση– βελτιωθεί και οι τιμές στην αγορά ακινήτων. 

Στο τέλος της εξίσωσης μεταξύ της μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, της αύξησης των risk weighted assets και του ελάχιστου ποσού κεφαλαίου για την μείωση του κινδύνου φερεγγυότητας, το αποτέλεσμα θα είναι θετικό, έτσι ώστε να μην προκύψουν κεφαλαιακές ζημιές ενόψει των stress tests. Τα οποία θα λάβουν ασφαλώς υπόψη το δείγμα των πραγματοποιηθέντων εκποιήσεων σε σχέση με την δυναμική του συνόλου του χαρτοφυλακίου. Θα πείτε, το πρόβλημα λύνεται; Ίσως όχι, ιδιαίτερα αν δεν υπάρξει ανάκαμψη της οικονομίας ώστε να μπορέσουν στο κοντινό μέλλον να εκποιήσουν εκ νέου οι τράπεζες τα ακίνητα που αποτελούν πλέον περιουσιακά τους στοιχεία. Αυτό θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από το στοίχημα της ανάπτυξης. 

Γι' αυτό λοιπόν είναι τόσο σημαντικοί οι πλειστηριασμοί για τις τράπεζες. Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι το μόνο σοβαρό κέρδος θα είναι να κερδηθεί χρόνος. Θα μετατεθεί σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα μία ενδεχόμενη νέα κεφαλαιακή ανάγκη και πάντως όχι στον αμέσως προσεχή ορίζοντα. Αυτό το σενάριο λοιπόν, μπορεί να οδηγήσει σε θετικές ανατροπές και ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης των τραπεζικών μετοχών από τους διεθνείς επενδυτές. Βεβαίως, το χαμηλό βάθος της αγοράς δίνει την ευκαιρία για "παιχνίδια" και έντονες διακυμάνσεις. Από την άλλη, θα έχουμε να κάνουμε - αν το σενάριο αυτό ευοδωθεί - με εξαιρετικά υποτιμημένες πλέον μετοχές οι οποίες θα έχουν απαλλαγεί από ένα πολύ μεγάλο "βαρίδι"...

Πηγή: capital.gr

You are here: Αρθρογραφια ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ Οι πλειστηριασμοί και το story των τραπεζικών μετοχών