Δεν θέλουμε άλλους δημοσιογράφους...

Του Μανόλη Καψή

Προς στιγμή τρομάξαμε. Θα μείνουν τα παιδιά μας χωρίς βιβλία; Χριστός και Παναγία. Οι εκδότες πανεπιστημιακών συγγραμμάτων "απείλησαν" να σταματήσουν να εφοδιάζουν τους φοιτητές. Το υπουργείο έκανε λόγο για εκβιασμό. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε σε αυστηρό ύφος τον αμελή υπουργό, που δεν φρόντισε να διευθετήσει εγκαίρως τον λογαριασμό. Ο κ. Γαβρόγλου υποσχέθηκε να μεριμνήσει... και το θέμα θεωρείται ήδη λήξαν... Ουφ...

Κανείς, μα κανείς, δεν ασχολήθηκε με το μείζων. Με το ότι ακόμα, εν έτει 2017, το ελληνικό πανεπιστήμιο μοιράζει συγγράμματα. Την εποχή του ιντερνέτ και του 5G, οι Έλληνες φοιτητές σπουδάζουν με "λυσάρια". Ο αγώνας του ενός και μοναδικού βιβλίου (τώρα) δικαιώνεται. Η Ελλάδα ακόμα αντιστέκεται. Στην πρόοδο...

Την εποχή που οι αριστερές νεολαίες έδιναν εδώ στην Ελλάδα τη μάχη για το "ένα και μοναδικό σύγγραμμα", στα υπόλοιπα πανεπιστήμια της Ευρώπης, οι φοιτητές σπούδαζαν στις βιβλιοθήκες. Είχαν, αντί για συγγράμματα, μια λίστα με βιβλία που είτε τα αγόραζαν, είτε τα έβρισκαν στις βιβλιοθήκες. Πολλές πηγές, ευρεία γνώση, αλλά γιατί και η αναζήτησή της πληροφορίας είναι μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Τώρα η τεχνολογία τα έχει αλλάξει όλα. Πολλά από τα κείμενα που πρέπει να αναζητήσουν οι σπουδαστές βρίσκονται στο διαδίκτυο. Και δωρεάν. Στην Ελλάδα όμως ζούμε ακόμα με τις σημειώσεις του κ. Καθηγητή. (Που βολεύεται με τα έξτρα έσοδα...). Και όλοι πλέον το έχουν αποδεχτεί. Υπουργείο, κοινωνία, κόμματα, νεολαίες, φοιτητές και καθηγητές φυσικά. Μοιρολατρικά. Όπως έχουν αποδεχτεί και τη βία των "γκρουπούσκουλων" της αριστεράς...

Την ίδια στιγμή ο Ο.Ο.Σ.Α εξέδιδε τη μελέτη του για την κατάσταση της εκπαίδευσης στις χώρες - μέλη του (Education at a glance, 2017). Η εκπαίδευση "είναι το αντίδοτο για την οικονομική κρίση" θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της μελέτης. Με υπότιτλο για την Ελλάδα: "Το ελληνικό παράδοξο". Ή καλύτερα" όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών", που ήταν το σύνθημα που δονούσε κάποτε τα αμφιθέατρα. (Τώρα πια το σύνθημα εχει ξεπεραστεί, η μάχη κερδήθηκε στο πεδίο του αγώνα.)

Γιατί αν στις περισσότερες χώρες του Ο.Ο.Σ.Α οι νέοι επιλέγουν σχολές που θα τους επιτρέψουν να ενταχθούν στην παραγωγή, στην Ελλάδα -όπου η διασύνδεση της εκπαίδευσης με την οικονομία και την αγορά θεωρείται νεοφιλελεύθερη "απόκλιση"- ακολουθούμε άλλη πορεία. Κάνουμε αντίσταση. Και εδώ...

Αν στις χώρες του Ο.Ο.Σ.Α οι νέοι επιλέγουν σχολές και τίτλους σπουδών στους τομείς των επιχειρήσεων, της διοίκησης και της νομικής (το 23% των ατόμων ηλικίας από 25-64 ετών), στην Ελλάδα ένα τεράστιο ποσοστό (το 25%) έχει σπουδάσει ή σπουδάζει, τι νομίζετε; Κοινωνικές επιστήμες, τέχνες και... δημοσιογραφία!!! Ενώ μόνο το 19% έχει σπουδάσει η σπουδάζει οικονομικά και δίκαιο...

Τα ποσοστά έχουν να κάνουν φυσικά και με τον τρόπο εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια, όπου η σχολή στην οποία καταλήγει ο υποψήφιος σπουδαστής μοιάζει λίγο με (την αγαπημένη στον κ. Γαβρόγλου) "λοταρία". Έχει να κάνει και με τη δομή των ελληνικών πανεπιστημίων. Έχει να κάνει και με το γεγονός ότι οι σχολές που έχουν ανταπόκριση στην αγορά, όπως είναι η διοίκηση επιχειρήσεων.. απαιτούν υψηλού επιπέδου μαθηματικά και γνώσεις πληροφορικής. Δύσκολα πράγματα...

Έχει να κάνει όμως και με τον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων. Γιατί το όνειρό τους, δυστυχώς, παραμένει μια δουλειά, σταθερή και σίγουρη, έστω κακοπληρωμένη, στο δημόσιο. Και ο τίτλος σπουδών δεν έχει να κάνει τόσο με δεξιότητες. Έχει να κάνει με "μόρια". Μόρια εισαγωγής στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ (στην καλή περίπτωση...). 

Ας μην γελιόμαστε αυτά είναι (ακόμα) τα μυαλά μας. Και έτσι μεγαλώσαμε και τα παιδιά μας..

Πηγή: capital.gr

You are here: Αρθρογραφια ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ Δεν θέλουμε άλλους δημοσιογράφους...