Άλλο ένα "έργο Χαρδαλιά" καταρρέει…


Του Τ. Αλεξανδρόπουλου

Έχω διατυπώσει πολλές φορές την άποψη ότι τα έργα που έχουν να κάνουν και με ανθρώπους, όπως είναι οι ομάδες, δεν φτιάχνονται μόνο με λεφτά. Πρέπει να υπάρχει "τρέλα" γι’ αυτό που κάνεις, μεράκι, αγάπη, χρόνος ατελείωτος για ενασχόληση με το αντικείμενο και διάθεση για αφιλοκερδή προσφορά. Αυτά είναι κανόνας απαράβατος. Όσοι δεν το καταλάβαιναν τόσα χρόνια που ο Αθηναϊκός, στο γυναικείο μπάσκετ, βρισκόταν στην κορυφή της Ευρώπης, ή έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν, θα το καταλάβουν τώρα, θέλουν δε θέλουν. Τώρα, που ο Αθηναϊκός βρίσκεται ένα βήμα πριν τη διάλυση.

Όλα αυτά τα χρόνια που ο Αθηναϊκός δόξαζε τον Βύρωνα, υπήρχαν μικρόψυχοι πολιτικάντηδες, αλλά και άλλοι που δεν έχουν πατήσει ποτέ τους σε γήπεδο, οι οποίοι είχαν ανοίξει μέτωπο κατά του Χαρδαλιά, ως επικεφαλής, διακινώντας ΑΝΥΠΟΓΡΑΦΕΣ «καταγγελίες» για ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Έβγαζαν τα απωθημένα τους και τα κόμπλεξ τους, χτυπώντας ένα έργο ζωής. Υπήρχαν ψηφοθήρες οι οποίοι εμφανίζονταν στην Εργάνη μόνο στις απονομές των κυπέλλων και στριμώχνονταν στους επίσημους για να φωτογραφηθούν… Αστείοι…  

Φυσικά, ο Χαρδαλιάς δεν ήταν μόνος του. Υπήρχαν άνθρωποι που δούλευαν πολλές ώρες την εβδομάδα, για να φανεί στο γήπεδο αυτό που ήταν η γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Αθηναϊκού. Άνθρωποι που δούλευαν χωρίς αμοιβή. ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ..! Τους γέμιζε το μεράκι και η αγάπη γι’ αυτό που έκαναν και οι επιτυχίες της ομάδας, στις οποίες, από τη θέση του ο καθένας, είχαν συμβάλει.

Και, φυσικά, μην ξεχνάμε ότι από τον Αθηναϊκό πολλοί «έφτιαξαν όνομα» και σήμερα βγάζουν λεφτά σε άλλες ομάδες. Και μερικοί από αυτούς δεν φέρθηκαν και με τον καλύτερο τρόπο στην ομάδα. Αλλά «έτσι είναι η ζωή»…

Έφυγε ο Χαρδαλιάς από τον Αθηναϊκό και ήρθαν «τα λεφτά». Αλλά τα λεφτά δεν έκαναν την ομάδα. Γιατί οι «τεχνοκράτες», «οι επιχειρηματίες», «οι επενδυτές», μόνο δολάρια, μάρκα, γιέν ή ευρώ βλέπουν στον ύπνο τους. Ενώ οι «Χαρδαλιάδες» βλέπουν και στον ύπνο τους την ομάδα τους.

Ήρθαν οι Σουηδοί και έριξαν στην ομάδα λεφτά και «τεχνογνωσία»… Να την… βράσω την «τεχνογνωσία» χωρίς την «τρέλα» και το μεράκι. Έφεραν προπονητή δικό τους. Έφεραν διευθυντή δικό τους. Έφεραν, βέβαια, και τα «προϊόντα» τους… Αυτά που ήθελαν να διαφημίσουν και να πουλήσουν μέσω του Αθηναϊκού… Και το πρώτο που έκαναν ήταν να δώσουν το δικό τους όνομα στην ομάδα…

Όποιος δεν είναι εμπαθής και βλάκας από αυτό και μόνο κατάλαβε ότι είχε έρθει το «τέλος εποχής». Θα πει κάποιος ότι και επί Χαρδαλιά η ομάδα είχε σπόνσορα της Sony. Ναι. Αλλά άλλο η τεράστια Sony, που είχε την ομάδα σε επίπεδο οργάνωσης και λειτουργίας κορυφαίας ανδρικής Α1 μπάσκετ και άλλο μια λύση ανάγκης. Γιατί, φαντάζομαι, ότι λύση ανάγκης ήταν για τον Χαρδαλιά να δώσει την ομάδα στους Σουηδούς, προκειμένου να γλιτώσει από τους εμπαθείς καραγκιόζηδες που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κάνουν καταλήψεις δημόσιων χώρων για να βγάζουν τα απωθημένα τους.

Τρεις προπονητές άλλαξαν από τότε που έφυγε ο Χαρδαλιάς. Και προχτές παραιτήθηκε, όχι με τις καλύτερες συνθήκες, ο προπονητής που ήταν επιλογή των νέων «ιδιοκτητών». Αφού η ομάδα έχει το προσβλητικό για την ιστορία της παθητικό των πέντε ηττών σε επτά αγώνες. Και αφού ο παραιτηθείς προπονητής εξαπέλυσε μύδρους κατά των «υπευθύνων» για κακή λειτουργία της ομάδας…

Περιμένω να δω με ποια «στοργή» θα «αγκαλιάσουν» τη γυναικεία ομάδα του Αθηναϊκού οι νέοι διοικούντες τον δήμο. Δεν περιμένω πολλά βέβαια… Γιατί οι «αριστεροί πολυτελείας» έχουν άλλα ενδιαφέροντα, αμιγώς κομματικά. Ο αθλητισμός τους «πέφτει βαρύς»… Είναι «μπανάλ»…

Είμαι σίγουρος πως αν βρίσκονταν κάποιοι από αυτούς στις φιέστες του Αθηναϊκού, στην κατάμεστη και παραληρούσα Εργάνη, βλέποντας τα κορίτσια του Αθηναϊκού να αφιερώνουν το ένα μετά το άλλο τα κύπελλα και τα πρωταθλήματα στον Χαρδαλιά, θα ζήλευαν… Έστω και αν η ζήλεια είναι… μπανάλ…Α, ξέχασα: ο Αθηναϊκός "είναι του Χαρδαλιά"... Και τα ευκόλως εννούμενα παραλείπονται... 

You are here: Οι γειτονιες μας ΒΥΡΩΝΑΣ Άλλο ένα "έργο Χαρδαλιά" καταρρέει…