Οι 759 υπογραφές της ντροπής ματαιώνουν την ονομασία της οδού Άρη Βελουχιώτη…


ΔΕΝ εκτελεί την απόφαση ούτε αυτός που είχε χαρακτηρίσει το 2011
τον Βελουχιώτη “εθνικό ήρωα”!!!


Του Τ. Αλεξανδρόπουλου

“Ποιος φοβάται τον Άρη Βελουχιώτη;” αναρωτιόμουν τον Ιανουάριο του 2018. Τον Ιούλιο που μας πέρασε η “απορία” μου λύθηκε: Τον Άρη Βελουχιώτη, ακόμα και πεθαμένο τον τρέμουν αυτοί που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Το “κουκουέδικο” τον φοβάται τον Βελουχιώτη. Από το 1943 μέχρι σήμερα…

Το 1945 ο Βελουχιώτης διαφώνησε με το “αλάθητο” του ΚΚΕ όσον αφορά την κατάπτυστη και προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας. Αυτή τη συμφωνία με την οποία οι αγωνιστές του ΕΛΑΣ υποχρεώθηκαν από την κομματική ηγεσία του ΚΚΕ (!!!) να παραδώσουν τον οπλισμό τους και να αποστρατευθούν. Αυτή τη συμφωνία που υπερασπίστηκαν σθεναρά, προδίδοντας τους νεκρούς μαχητές των βουνών και των συνοικιών της Αθήνας, οι διορισμένοι κομματικοί χαρτογιακάδες… Αυτή τη συμφωνία που υπερασπίσθηκε σθεναρά και ο τότε διορισμένος από τον Στάλιν γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης. Από τότε οι ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ από το ΚΚΣΕ γραμματείς του ΚΚΕ έγιναν καθεστώς. ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ήταν και ο Φλωράκης. Διορίστηκε από τη δέκατη έβδομη ολομέλεια στη Μόσχα το 1972, για να αντικαταστήσει τον Κολιγιάννη.

Ο Βελουχιώτης ίδρυσε τον Νέο ΕΛΛΑΣ τον Μάρτη τού 1945 και προσπάθησε να συνεχίσει τον αγώνα εναντίον των Άγγλων μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας. Η δράση του αυτή ήταν ενάντια στην απόφαση των κομματικών ανδρείκελων και ο Ζαχαριάδης τον χαρακτήρισε «τυχοδιωκτικό και ύποπτο στοιχείο», ενώ έδωσε διαταγή στα πειθήνια όργανά του να μη δίνουν «ούτε φαΐ, ούτε νερό στον Άρη»..!

Άσχετα αν, για λόγους εκμετάλλευσης και των νεκρών, όπως συνηθίζει να κάνει το ΚΚΕ από την ίδρυσή του μέχρι τις μέρες μας, το 2011 προχώρησε σε μια καιροσκοπική “πολιτική αποκατάσταση” του Βελουχιώτη. Από το 2011 μέχρι τις μέρες μας, το 2018, ο Άρης Βελουχιώτης ήταν ένα αγκάθι στα πλευρά του ΚΚΕ. Τον είχαν αποκαταστήσει πολιτικά, αλλά όχι κομματικά. Τον είχαν “αποκαταστήσει” καθαρά καιροσκοπικά, ύπουλα, ψεύτικα. Το 2018, στις μέρες μας, πάλι ψεύτικα, ύπουλα, καιροσκοπικά, προχώρησαν, για λόγους ιδιοτελείς και ευτελείς, στην κομματική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη. Τα ίδια είχαν κάνει και με τον Ζαχαριάδη…

Το 2011 το δημοτικό συμβούλιο Καισαριανής πήρε απόφαση για τη μετονομασία της οδού Λυδίας σε Άρη Βελουχιώτη. Διαβάστε όλο το ιστορικό ΕΔΩ.

Η απόφαση αυτή δεν υλοποιήθηκε μέχρι σήμερα. Το κουκουέδικο της Καισαριανής έπρεπε να διαλέξει και να ισορροπήσει μεταξύ κομματικής υποταγής και τήρησης της κοινωνικής και ηθικής νομιμότητας. Προφανώς επέλεξε το πρώτο. Σήμερα, που ο Άρης Βελουχιώτης έχει “αποκατασταθεί” στα χαρτιά των κομματικών ανδρείκελων, θα μπορούσαν να υλοποιήσουν την απόφαση του 2011, αποκομίζοντας διπλό όφελος, κομματικό και ψηφοθηρικό. Αλλά…

Τη “συνταγή” τη χάλασαν κάποιοι “φανατικοί” μικρασιάτες (εντός ή εκτός εισαγωγικών), οι οποίοι λένε ότι δεν δέχονται με κανένα τρόπο να γίνει η μετονομασία της οδού Λυδίας σε οδό Άρη Βελουχιώτη. Και επισείουν τις 700 τόσες υπογραφές (δηλαδή ψήφους) που λένε ότι έχουν μαζέψει..! Και γι’ αυτό τον λόγο οι “υπεύθυνοι πολιτικοί παράγοντες” της Καισαριανής πελαγοδρομούν…

Όπως διαβάσατε στο προηγούμενο κομμάτι με τίτλο “Ποιος φοβάται τον Άρη Βελουχιώτη;” στις 24.1.2018 προσέφυγα στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής για την ανεκτέλεστη απόφαση. Η ΑΔΑ ρώτησε τον δήμο Καισαριανής γιατί δεν έχει εκτελεστεί η απόφαση. Και ο δήμος Καισαριανής απάντησε μετά από δύο μήνες.

Στην απάντησή του, την οποία υπογράφει ο πολιτικός και ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ “παράγων” που είχε αποκαλέσει τον Άρη Βελουχιώτη “εθνικό ήρωα” το 2011, γίνεται μία σαφής και χονδροειδής προσπάθεια ομογενοποίησης γεγονότων ΑΣΧΕΤΩΝ με τη συγκεκριμένη ερώτηση. Και καταλήγει με την ΥΠΕΚΦΥΓΗ ότι η απόφαση θα υλοποιηθεί “στον κατάλληλο χρόνο που θα επιλεγεί και θα αναδεικνύει τα συγκεκριμένα γεγονότα”.



Εγώ βάζω στοίχημα ότι ΔΕΝ θα υπάρξει “κατάλληλος χρόνος”. Τρέμουν την ιδέα ενός κατευθυνόμενου και στοχευμένου μποϋκοτάζ ψήφων από τις 759 υπογραφές της ντροπής.

Υπογραφές της ντροπής είναι (ΑΝ υπάρχουν…) αυτές οι υπογραφές που προσπαθούν να μικρύνουν το ηθικό ανάστημα του ιδρυτή και αρχικαπετάνιου του ΕΛΑΣ.

Υπογραφές της ντροπής είναι (ΑΝ υπάρχουν…) αυτές οι υπογραφές που δείχνουν μέγιστη ασέβεια στους νεκρούς μαχητές της Καισαριανής, οι οποίοι πολέμησαν κάτω από τις διαταγές του Άρη Βελουχιώτη.

Υπογραφές της ντροπής είναι (ΑΝ υπάρχουν…) αυτές οι υπογραφές που δεν σέβονται την μέγιστης ιστορικής σημασίας παρουσία του Άρη Βελουχιώτη στο παρκάκι της Καισαριανής, στην αρχή της οδού Λυδίας, όταν έστηνε στα πόδια του τον ΕΛΛΑΣ, μαζί με τους Καισαριανιώτες αδελφούς Τσάφου.


Και η ντροπή ασφαλώς δεν είναι μισή-μισή. Είναι όλη δική τους. Αυτών που δεν τολμούν να εφαρμόσουν αυτά που ψηφίζουν.

You are here: Οι γειτονιες μας ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ Οι 759 υπογραφές της ντροπής ματαιώνουν την ονομασία της οδού Άρη Βελουχιώτη…