Για τα γεγονότα στον αγώνα μπάσκετ ΟΚΑΜ-Νήαρ Ήστ


Του Δημήτρη Αντωνόπουλου

Ήμουν και εγώ εκεί. Ήμουν και εγώ εκεί, μαζί με τη γυναίκα μου και το παιδί μου, τον Κωνσταντίνο. Στη κερκίδα, μαζί με οικογένειες φίλων, Καισαριανιωτών που αγαπούν και υποστηρίζουν την ομάδα.

Θλιβερά επεισόδια, ανεξέλεκτη βία τραυμάτισαν ακόμη μία φορά το Ελληνικό μπάσκετ και την πολύπαθη ομάδα της πόλης μας.

Άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι πάει λάθος, όταν στην κερκίδα που κάθονταν οι δικοί μας φίλαθλοι μαζεύονταν πρόσωπα που δεν αναγνώριζα, πρόσωπα οργισμένα και διατεθειμένα να πάρουν τη κατάσταση στα χέρια τους. Ενημέρωσα την διαιτητή. Η απάντηση που πήρα τόσο από την ίδια όσο και από τον πρόεδρο της Ο.Κ.Α.Μ. ήταν ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας και ότι η αστυνομία έχει την κατάσταση υπό έλεγχο. Οποία αυταπάτη.

Προσπάθησα μαζί με μέλη της διοίκησης του ΟΚΑΜ, με μέλη και παίκτες της Νηαρ Ηστ να ηρεμήσουμε τα πνεύματα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η κατάσταση ξέφυγε και το πρώτο μου μέλημα ήταν να απομακρύνω την οικογένειά μου.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, που συνεχίστηκε να γράφεται στα κανάλια, αμαυρώνοντας το όνομα της ομάδας και της πόλης μας. Ιστορία, που συνεχίστηκε στον πόλεμο ανακοινώσεων και δηλώσεων.

Ήμουν και εγώ εκεί, ενώ οι δημοτικοί άρχοντες που έσπευσαν να προβούν σε ανακοίνωση, δεν ήταν.

Περιορίστηκαν σε μιά γενικόλογη ανάλυση περί βίας, κοινωνίας και αθλητισμού την οποία, αν θέλετε, προσυπογράφω, αλλά επί του ζητήματος Νήαρ Ήστ, ούτε κουβέντα. Στην γραμμή της προηγούμενης ανακοίνωσής του για την ομάδα, ο κ. Σταμέλος απλά επιβεβαιώνει ότι δεν θα κάνει τίποτα για την ιστορική ομάδα, την Νήαρ Ήστ. Αποποιείται των ευθυνών του δήμου για το χρέος της ομάδας και την αφήνει έρμαιο των χρεών που το γυμναστήριο του Δήμου συσσώρευσε επάνω της.

Αντίθετα, προσπαθεί να δημιουργήσει υποψίες με υπονοούμενα ότι οι άνθρωποι που φέρουν ευθύνη, ανήκουν στη δική μας παράταξη.

Από που κι ως που;

Τι άθλια συκοφαντία, τι ανέντιμη στάση για το μεγάλο ιστορικό κόμμα!

Στην τελευταία του όμως ανακοίνωση ο κ. Σταμέλος κάνει και κάτι άλλο: χρησιμοποιεί τα θλιβερά επεισόδια για να επιβεβαιώσει τη δική του στάση απέναντι στην ομάδα, σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνει είναι ότι μιά ανακοίνωση χειρουργικής ακρίβειας και γραφειοκρατικής ψυχρότητας στερείται συναισθήματος για την αγαπημένη μας ομάδα. Αυτό δεν μπορεί να το κρύψει. Βλέπετε η ομάδα αυτή δεν λέει τίποτα στον κ. Σταμέλο. Του είναι ξένη. Είναι απλά ένα εργαλείο για να κάνει πολιτική.

Είναι όμως, η Νήαρ Ήστ η ιστορική ομάδα που κάνει υπερήφανη την Καισαριανή, η ομάδα των προπατόρων μας, των Μικρασιατών προσφύγων, είναι η ομάδα η ικανή να εμπιστευθούμε τα παιδιά μας; Που προάγει την ιδέα του ερασιτεχνικού αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας;

Αυτές και άλλες πολλές ερωτήσεις δέχομαι συχνά. Ας απαντήσει ο καθένας μόνος του. Εγώ έχω απαντήσει καταφατικά, έχω κάνει τις επιλογές μου.

Αυτοί που δημιούργησαν τα επεισόδια έχουν σχέση με την ομάδα; ρωτάνε άλλοι.

Ίσως να υπάρχουν υπόγειες διαδρομές, ίσως τα προβλήματα μιάς ομάδας που καταρρέει να είναι τέτοιου μεγέθους που να μην επιτρέπουν τη σοβαρή άσκηση ελέγχου, τη σοβαρή και στιβαρή διοίκηση. Ίσως.

Για αυτό ήμουν και εγώ εκεί, όπως είμαι 40 χρόνια τώρα.

Από το σχολείο ήδη.

Είμαι εκεί από την εποχή που διευθυντής στο γήπεδο ήταν ο Λέζος, γυμναστής ο Κουβάς, στην ομάδα ο θείος μου ο Ζιβόπουλος και η μάνα μου δημοτική σύμβουλος στο πρώτο μεταδικτατορικό δημοτικό συμβούλιο της Καισαριανής.

Τι εποχές!

Είμαι εδώ και σήμερα που δεν υπάρχουν δάφνες και στεφάνια δόξας, την εποχή της μεγάλης παρακμής.

Είμαι εδώ για το γιό μου, για τον δικό σου γιο, φίλε Καισαριανιώτη, για την ιστορία και τις δικές μου παιδικές αναμνήσεις, για τη Νήαρ, μια αγαπημένη γυναίκα που δεν εγκαταλείπεις ό,τι κι αν έχει κάνει, ό,τι κι αν έχει συμβεί. Ελπίζω και ο γιός μου να κάνει το ίδιο με τα παιδιά του.

Σαν επίλογο και ελπίζω να μη σε κούρασα φίλε Καισαριανιώτη, δανείζομαι από τη Λίβερπουλ που είδα χτες στον τελικό, το τίτλο του ύμνου της:

Near, you 'll never walk alone!

Σκέφτομαι μάλιστα το κακό σενάριο: η Νήαρ να βυθιστεί στην ανυπαρξία.

Θα είμαι πάλι εκεί.

Ο τελευταίος Καισαριανιώτης.

Νήαρ, αν πέσεις, περίμενε, θα πέσουμε παρέα.

Δημήτρης Αντωνόπουλος

Μέλος της Παράταξης ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ ΤΩΡΑ

You are here: Οι γειτονιες μας ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ Για τα γεγονότα στον αγώνα μπάσκετ ΟΚΑΜ-Νήαρ Ήστ