Δώδεκα χρόνια μετά: Ο κοινωνικός αποκλεισμός ζει και βασιλεύει…


Του Δημ. Λάσκαρη*

Τον Ιούλιο του 2014, στήθηκε το ΚΕΠ Καισαριανής, με 11 θέσεις ώστε να εξυπηρετεί πολίτες από τις 8 ως το 8 το βράδι. Δώδεκα χρόνια μετά, όταν το δείλι του καλοκαιριού που μας πλησιάζει μας πληγώνει, ακόμα και οι εναπομείνοντες 8 εργαζόμενοι δεν ξέρουν πότε δουλεύει το ‘μαγαζί’.

Τέσσερις Δημοτικές ‘αρχές’ ( λέμε τώρα…) πέρασαν από τότε ως σήμερα (οι κ.κ. Μπαρτζώκας, ο Τζόκας, ο Καμπάκας και σήμερα ο Σταμέλος), αλλά το ‘νερό’ που τρέχει στις ρωγμές της κοινωνίας της Καισαριανής -με αυξημένες μάλιστα αρμοδιότητες να χρεώνονται στα ΚΕΠ- εξακολουθεί να ρέει στο αυλάκι του κοινωνικού αποκλεισμού των κατοίκων από τα κοινωνικοπολιτικά δικαιώματα.

Γνωστοί και μη εξαιρετέοι οι άρχοντες, αλλά η ‘Δημοκρατία’ μάς εξωθεί να δηλώσουμε: «Καλώς γινωμένα»!. Ή αλλιώς, πολιτικοκοινωνικά και κυρίως πολιτισμικά στοιχεία αυτής της συνοικίας ανέδειξαν αυτούς τους Δημ-άρχους. ‘Δημ-άρχους’, γιατί δεν θα γνωρίζουμε ποτέ «ποιος άρχει τον Δήμο, εάν ο Δήμαρχος δεν γνωρίζει τι άρχει…». …

Μια πόλη που άλλαζε, όπως τα πέντε τεύχη των «ΝΥΞΕΩΝ» (…ποια/ποιος τα θυμάται…) επισήμαναν από το 1998, ανέδειξε ‘ηγεσίες’ που δεν είχαν και δυστυχώς εξακολουθούν να μην έχουν ιδέα για: Ποιος ο ρόλος του ΚΕΠ σε αυτή την πόλη!

Κυβερνήσεις πέφτανε, αλλά τα προβλήματα μένουν, τα μνημόνια κτίσανε τις ‘απολογίες’ των κεντρικών κυβερνήσεων και οι τοπικές κοινωνίες μουδιασμένες άλλαζαν και εθίζονταν στον κοινωνικό εκφασισμό. Νέοι κάτοικοι πλούτιζαν τις ρωγμές μας, νέες μορφές κοινωνικού αποκλεισμού που σχετίζονται με τον ψηφιακό αναλφαβητισμό εμφανίζονται, αλλά ‘αδύναμοι/ες’ δεν επιθυμούσαμε να έχουμε μια ‘συνεκτική εικόνα’ για το τι συμβαίνει γύρω μας, ή τουλάχιστον να συνεννοηθούμε για τις ‘αλλαγές’ που βίωναν όλοι οι πολίτες της πόλης.

Τώρα; Mα, τώρα είναι η αποθέωση του κυνισμού στη θεωρία και στην πράξη, του κοινωνικού αυτοματισμού, του ‘κανιβαλισμού’ ενάντια και μέσα στο ‘Δημόσιο’, της έντασης της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και της ανισότητας, της εδραίωσης τέλος των μηχανισμών παραγωγής του κοινωνικού αποκλεισμού που προσβάλλουν βάναυσα τις ιστορικές και αγωνιστικές παραδόσεις αυτής της γειτονιάς. Οι εργαζόμενοι ενάντια στους ανέργους και το αντίστροφο, οι μετανάστες να βιώνουν τους αποκλεισμούς, οι γηγενείς κάτοικοι να βαθαίνουν τα ρήγματα με τους μετανάστες, πρόσφυγες, τους ‘διαφορετικούς’ αυτής πόλης. Οι αρχές αυτής της πόλης; Αυτές, είτε απλά περιγράφουν «τι συμβαίνει» και όχι «τι θέλουν και πώς να το πετύχουν», είτε δεν μπορούν να ανιχνεύσουν την ποικιλία των μορφών κοινωνικότητας που διαπερνά τη ζωή αυτής της πόλης, με αποτέλεσμα να αδυνατούν τουλάχιστον να αντιμετωπίσουν τους κοινωνικούς αποκλεισμούς, τη νέα φτώχεια, τον ρατσισμό και την φασιστικοποίηση της ζωής και της συμβίωσης μας με τους «άλλους» τους διαφορετικούς, αλλά απλά να διαχειρίζονται τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της παραγωγής τους.

Η παρέμβασή μου σηματοδοτεί: Ας τακτοποιήσουμε το ωράριο του ΚΕΠ, ας ενισχύσουμε με προσωπικό και διευρύνουμε τις αρμοδιότητές του ως το μόνο ψηφιακό κέντρο πληροφόρησης των πολιτών, ας παρέχουμε την ανάλογη υλικο-τεχνολογική υποδομή ώστε να σχεδιάσουμε και συντονίσουμε δράσεις και παρεμβάσεις στα οξυμμένα κοινωνικά προβλήματα των κατοίκων. Ας σπάσουμε το μούδιασμα, το βόλεμα και την υφιστάμενη συναίνεση και να σχεδιάσουμε συλλογικά δράσεις που θα αναδείξουν νέους εφικτούς κόσμους. Τέλος, ας διοικήσουμε επιτέλους αυτή την κοινωνική υπηρεσία της πόλης, μακριά από τις απολιθωμένες και συντηρητικές πρακτικές της γραφειοκρατίας που διατρέχουν και τους ΟΤΑ, αλλά με ευαισθησία, φαντασία, όραμα και θέληση να αντι-επιτεθούμε στα όποια μνημόνια πληγώνουν το σώμα της κοινωνίας μας.

Και οι πολίτες; Με αξιοπρέπεια, επιμονή και φαντασία να συμμετάσχουν ενεργητικά και κινηματικά, να διεκδικήσουν συντονισμό δράσης του ΚΕΠ με όλες τις κρατικές υπηρεσίες (ΟΑΕΔ, ΙΚΑ, ΔΟΥ κλπ) και τους φορείς του Δήμου (Κοινωνική υπηρεσία, ΚΑΠΗ, Κέντρο Υγείας του Παιδιού κλπ) ώστε να αναπτύξουμε δίχτυα ανατροπής και ενδυνάμωσης των κατοίκων που θα διευρύνουν τις δυνατότητες και την πρόσβαση σε τεχνογνωσία, επικοινωνία και πληροφόρηση όλων των κατοίκων που απειλούνται και βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Και για να μην-εκληφθεί και αυτή η παρέμβαση ως θεωρητική κοινοτυπία, δημόσια ανακοινώνω τη διαθεσιμότητά μου -με τη συμμετοχή όλων όσων εργάστηκαν και εργάζονται στο ΚΕΠ (…ελπίζω…)- για κινήματα πολιτών που θέλουν να συζητήσουμε-οικειοποιηθούμε τη δημόσια πληροφορία όποτε το αποφασίσετε!

Απλά, συντονιστείτε και οργανώστε τον δημόσιο αυτό διάλογο για το πρότυπο παροχής υπηρεσιών στους τομείς της υγείας, πρόνοιας και διανομής της κοινωνικής πληροφορίας που αποτελεσματικά θα αντιμετωπίσει τους ενσωματωμένους μηχανισμούς του κοινωνικού αποκλεισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας που διατρέχουν την πολιτική πράξη της τοπικής αυτοδιοίκησης και τη διαπλοκή της με το κράτος και τους πολίτες αυτής της γειτονιάς.

Καλά να περνάτε…

*Ο Δημήτρης Λάσκαρης είναι υπάλληλος αορίστου χρόνου στο ΚΕΠ Καισαριανής, Εκπαιδευτικός ΑεξΑΕ -6934231111 ή στο ΚΕΠ Δευτέρα και Τετάρτη απόγευμα 2107626200.


You are here: Οι γειτονιες μας ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ Δώδεκα χρόνια μετά: Ο κοινωνικός αποκλεισμός ζει και βασιλεύει…